Test Toyota Corolla Cross: Niet spannend, wel betrouwbaar en zonder verrassingen

Als je de recent vernieuwde Toyota Corolla Cross ziet rijden, dan valt een zekere volwassenheid op. Hij is geen speelse crossover die schreeuwt om aandacht, maar eerder een klassieke verschijning die vooral betrouwbaarheid en degelijkheid uitstraalt. Saai hoeft dus niet noodzakelijk negatief te zijn. Of moeten we die mening bijstellen na deze test?

In een tijd waar we elke dag plat worden geslagen met de zoveelste nieuwe elektrische auto, de al dan niet gunstige laadtijden of de bijwijlen stresserende angst om een laadpunt te vinden, blijft Toyota haar pioniersrol als hybridespecialist graag uitspelen. Ja, je tankt nog benzine met een Toyota zelfopladende hybride, maar de techniek is intussen dermate uitgepuurd en op punt gezet dat je met de beloofde mussendorst ook niet te vaak terug moet naar die pomp. En ook qua betrouwbaarheid belooft de Japanse constructeur jou een uitstekende gemoedsrust. Klinkt allemaal top, maar hoe zit het dan met rijplezier en aantrekkingskracht van bijvoorbeeld de Corolla Cross uit deze test?

Gemiste kans

De Toyota Corolla kent natuurlijk iedereen, maar de Cross-versie is misschien net iets minder gekend. Nochtans is hij als compacte SUV precies wat wij Belgen graag lusten: een functionele SUV die zuinig met brandstof omspringt en toch voldoende functioneel is. De Corolla Cross is qua design veel minder opwindend dan de gewone Corolla, waar toch nog enige dynamiek van uitgaat. Niet zo met deze Cross. De vorm is typisch voor een SUV: robuust en functioneel. Je herkent bepaalde lijnen uit het Corolla-familie­gezicht, maar dan met een bredere grille, andere koplampunits en een zichtbaar gewijzigde contour van de motorkap.

De verhoudingen blijven evenwichtig met een niet te hoge schouderlijn, beschaafde wielkasten en een lichte helling van de daklijn naar achteren, zodat deze Corolla Cross niet té hoekig oogt. De recente facelift omvat achterlichten die strakker zijn getrokken en een bumperpartij die werd hertekend met zwarte accenten onderaan. Die facelift is absoluut een positieve evolutie, maar echt tot de verbeelding spreken doet dit design nog steeds niet. Hij straalt eerder rust en verfijning uit dan flair of brutaliteit maar het blijft toch een beetje een gemiste kans om het model wat meer cachet te geven, iets wat we met andere modellen van Toyota (C-HR, Yaris, Aygo,…) de laatste jaren wél hebben gezien.

Somber interieur

Misschien compenseert deze Corolla zijn gebrek aan uiterlijk vertoon wel met een inspirerend interieur? Euh, niet dus. Maar dat wil niet zeggen dat het één en al kommer en en kwel is. Meteen bij het openen van de deuren merk je bijvoorbeeld al dat de afwerking zeer netjes is: de panelen sluiten strak, de naden voelen symmetrisch en de gebruikte materialen zijn van een uitstekende kwaliteit. Zelfs de boordplank is volledig in soft-touch, iets waar je niet altijd op kan rekenen in deze klasse. De Corolla Cross is niet luxueus, maar wel doordacht.

Alleen, over die boordplank gesproken, daar word je nu niet bepaald vrolijk van. Het hele interieur is sowieso al overwegend zwart en grijs, en dan draagt het jaren ‘90 design van dit dashboard niet bepaald bij tot meer sfeer aan boord. Ja, je hebt hier wel al recht op een digitale tellerpartij, maar voorts zie je vooral knoppen en toetsen die doen denken aan de Corolla van je overgrootmoeder. Ook het centrale multimediascherm lijkt er achteraf aangeplakt, en ook de gebruikte graphics zijn nu niet bepaald modern van look. Aan de positieve kant noteren we wel dat er nog veel fysieke knoppen aanwezig zijn, zoals bijvoorbeeld voor de volledige klimaatregeling of de stoelverwarming.

Uitstekend zitcomfort

Het zitcomfort is een van de sterkste punten van deze Corolla Cross. De voorzetels zijn knap vormgegeven en ze bieden ook effectief een uitstekend zitcomfort met een mooie balans tussen steun en zachtheid. Je voelt gewoon dat ze ontworpen zijn voor langere ritten waarna je zonder enige kramp of pijn op je bestemming arriveert. Je zit trouwens niet té hoog zoals in grote SUV’s, maar wel met voldoende overzicht op de weg. Het stuurwiel is goed in hoogte en diepte verstelbaar. Ook achterin zul je de inzittenden niet horen klagen. De beenruimte is ruimer dan je op het eerste gezicht zou denken, zelfs voor grotere passagiers. De rugleuning heeft ook een aangename hellingshoek zodat je niet te rechtop hoeft te zitten.

Als we naar de kofferruimte kijken dan zien we in standaardopstelling een kofferinhoud van 436 liter. Dat is een degelijke maat voor dit segment en in realiteit lijkt de koffer zelfs groter dan wat het cijfer doet vermoeden. De kofferklep laat zich trouwens (optioneel) elektrisch openen en sluiten. Bij het neerklappen van de achterbank (in een 60:40 verdeling) ontstaat een vrijwel vlakke verlenging van de laadruimte, wat grote ladingen binnen handbereik brengt. De laadopening is voldoende breed maar er is wel een behoorlijke laaddrempel waar je met die krat frisdrank over moet. Grootste punt van kritiek hier gaat over de gebruikte materialen. Waar de boordplank nog uitblinkt in zachte materialen, zien we hier vooral harde en krasgevoelige plastics. 

Degelijke techniek

Toyota kiest zoals gezegd voor haar beproefde hybride-aanpak. Je krijgt een combinatie van een verbrandingsmotor (in dit geval de 1,8 liter VVT-i, maar er is ook een tweeliter beschikbaar) gekoppeld aan een elektrische motor en e-CVT (elektronisch gestuurde traploze transmissie). Dankzij deze combinatie kan de Cross in lage belastingsgebieden grotendeels elektrisch rijden, iets wat je met een druk op de knop kunt opleggen op voorwaarde dat de snelheid beperkt blijft. In stadsverkeer is het ieder geval wel handig dat je elektrisch en geruisloos kunt rond zoeven. Duw je het gaspedaal iets dieper in, dan schakelt de benzinemotor bij voor extra vermogen. De samenwerking en afwisseling van de verbrandingsmotor en de elektromotor verloopt trouwens soepel en onopgemerkt. De overgangen tussen puur elektrisch en hybride zijn subtiel en goed gemaskeerd, zodat je niet het gevoel krijgt dat de auto abrupt naar benzine-modus overschakelt.

Op het vlak van prestaties moet je in deze setting geen raketsnelheden verwachten. De Corolla Cross heeft op papier 140 pk en een koppel van 142 Nm, en daarmee is hij vlot, maar nooit echt snel. Een stoplichtsprint naar de 100 km/u duurt 9,9 seconden, en dat is in deze tijden behoorlijk traag. Bovendien zweert Toyota bij de traploze CVT-transmissie, die weliswaar heel erg soepel en helemaal schokvrij is, maar tegelijk de motor constant in de toeren houdt. Het gevolg daarvan is een klagerige en zagerige motorbrom die al snel op je systeem werkt. Dat maakt wel dat je snel terugplooit naar een gezapige rijstijl, waarbij de Corolla Cross zich ontpopt als een aangename reisgezel. Zolang je dus maar niet inhaalt en niet te snel wil accelereren, zul je hier niets te klagen hebben.

Bijkomend voordeel van een rustige rijstijl is natuurlijk ook dat je het verbruik naar beneden ziet zakken. In de stad en daarbuiten kun je regelmatig een verbruik scoren dat ver onder wat je van een zuivere benzine-SUV zou verwachten. Blijf je vaak weg van de snelweg, dan ligt een gemiddeld verbruik van 5 liter of zelfs minder binnen handbereik. Wij maalden behoorlijk wat snelwegkilometers en klokten af op 6 liter benzine per 100 km, wat een zeer goed resultaat is. Dit is dan ook een onderdeel waar deze Corolla punten scoort. Voorts kan je op het vlak van rijgedrag van deze Corolla Cross eigenlijk weinig negatieve punten bedenken. De wegligging is uitstekend en het stuurgevoel prima, terwijl deze SUV ook qua remmen en onderstel niet moet onderdoen voor zijn directe concurrenten. Logisch, want hij zeult ook geen extra kilo’s mee van een zware batterij. 

Conclusie

Een laatste heel erg sterk punt van deze Corolla Cross betreft het garantiepakket. Toyota voorziet een algemene garantie van maar liefst 10 jaar, en dat is een troef die je niet mag onderschatten. Het Japanse merk is duidelijk overtuigd van de duurzaamheid van deze beproefde techniek, en daar mag je als klant volop van profiteren. Er staat wel een prijs tegenover want de Corolla Cross 1.8 kost minstens 39.095 euro. Je krijgt dan wel een solide auto met hybride technologie die matuur is en in meerdere modellen bewezen. En een auto die erg zuinig met brandstof kan omspringen.

Dat helpt allemaal om de balans te doen overhellen naar een positief eindbesluit, maar wel op voorwaarde dat je een gezapige chauffeur bent. Ben je daarentegen iemand die al eens graag het gaspedaal richting de vloer trapt, dan zal het gedreun van de motor (door de traploze CVT-bak) al snel op je zenuwen gaan werken. Misschien is de tweeliter dan de betere optie, al hebben we die niet kunnen testrijden. Maar goed, de nieuwe Corolla Cross blijft een overtuigende allrounder binnen zijn klasse. Hij is geen sensatiezoeker, maar zijn kracht schuilt juist in consistentie, betrouwbaarheid en een zuinige bruikbaarheid.