Test Ford Capri: Retro in naam, bijdetijds in aanpak

Zelden vloeide er zoveel spreekwoordelijke inkt als bij de lancering van de Ford Capri. Vooral het ietwat oudere publiek, journalisten incluis, schreeuwden moord en brand bij de naamkeuze die ongepast zou zijn. Wel, daar zijn we het niet mee eens.

Toegegeven, Ford heeft met de Capri de geest van de jaren zeventig opnieuw tot leven gewekt, maar dan in een verpakking die niet meteen doet denken aan de Capri van weleer. Aan de basis van het probleem ligt eigenlijk het koetswerktype. Waar de Capri vroeger nog een sportieve coupé was met een tikje een stoute uitstraling, is de Capri anno 2025 een SUV-sportback met een vriendelijk smoelwerk. Heiligschennis zeg je? Dat is een persoonlijke beoordeling. Maar hoorden we evenveel kritiek toen bijvoorbeeld Mercedes het concept van de eerste A-Klasse volledig overboord gooide? En wie vindt een R4, Mini Countryman of Fiat 500X nog nauw aansluiten bij hun voorouders? We vinden het weinig relevant en begrijpen helemaal waarom de marketeers bij Ford hebben teruggegrepen naar een bekende naam. Dat zorgt er namelijk voor dat je nieuwe model meer top of mind is bij het publiek dat in de markt is voor een nieuwe auto. Missie geslaagd dus.

Capri invloeden?

Trouwens, als je meer in detail kijkt, dan zie je wel degelijk subtiele knipogen naar de Capri van vroeger. Er is de duidelijk aflopende daklijn, het elegante silhouet, de gespierde schouderlijn, een korte overhang vooraan en een licht naar boven krullende achterspoiler wat allemaal doet denken aan het klassieke fastback-profiel van de originele Capri Mk2. De LED-koplampen aan de voorzijde zijn gescheiden in vier segmenten, een knipoog naar het dubbele-ronde lichtdesign van het origineel. Achteraan prijkt de merknaam in opvallende kapitalen — geen logo, maar letters, net als bij de Mustang Mach-E.

Binnenin is de retro-stijl natuurlijk ver te zoeken. Behalve dan misschien bij wat het stuurwiel betreft waar de onderste spaak is vervangen door een metalen plaatje met gaten, helemaal in de stijl van de jaren ‘70. Hier zie je ook de duidelijke verwantschap met de Volkswagen ID.5 met wie Ford het model samen ontwikkelde. Persoonlijk vinden we het dan weer wel jammer dat we op hetzelfde schermpje kijken dan in de VW, of dezelfde hendels zien aan de stuurkolom en dezelfde onhandige schuifregelaar voor het audiovolume. Steek daar toch gewoon je eigen knoppen en hendels in, Ford.

Verder is het interieur vrij rustig en koos Ford duidelijk voor eenvoud. Het centrale infotainmentscherm (14,6”) is verstelbaar – uniek in deze klasse – en heeft een verborgen bergruimte, de zogenoemde Private Locker. Die menustructuur van het multimedia-gebeuren is vrij logisch opgebouwd en ook visueel mooi gestileerd.

Qua binnenruimte en functionaliteit doet deze moderne Capri het natuurlijk veel beter dan zijn voorouder, hij heeft dan ook 3 extra deuren. De stoelen zijn goed gevormd en bieden voldoende zijdelingse steun. Voorin zit je vorstelijk, achterin is de hoofdruimte wat beperkter (maar voldoende) door de aflopende daklijn. Toch is de beenruimte verrassend royaal, ook voor volwassenen. De koffer meet 572 liter met de achterbank omhoog (dat is méér dan in een VW ID.5) en groeit naar 1.510 liter met de zetels plat. De laadvloer is vlak, er is geen frunk, maar wél een dubbele bodem waarin je de laadkabels kwijt kunt. Wel jammer dat Ford een stoffen niemendalletje voorziet als kofferscherm, dat mocht gerust iets kwalitatiever zijn.

EV-opties

Geheel in de huidige tijdsgeest (de oude Capri keert zich wellicht om in z’n graf), komt de nieuwe Capri in drie volledig elektrische smaken. De Capri Standard Range heeft achterwielaandrijving, een 52 kWh accu en 170 pk. Niet meteen ruim bemeten dus en de autonomie van 393 km is eerder aan de krappe kant. Dan kies je beter meteen voor de Capri Extended Range (286 pk), ook met achterwielaandrijving, en een groter 77 kWh batterijpack goed voor een indrukwekkende autonomie van 627 km.  Tot slot is er op basis van deze versie ook een variant met vierwielaandrijving, 340 pk en een rijbereik van 592 km. Deze laatste is meteen ook de snelste Capri in de cataloog die een sprintje kan trekken van 0 tot 100 km/u in 5,3 seconden.

Ford voorziet uiteraard ook de mogelijkheid tot snelladen aan maximaal 185 kW (voor de Extended Range), waarmee je in 26 minuten van 10 naar 80 procent gaat. AC-laden gebeurt aan 11 kW via de Type 2-aansluiting. De Capri is voorzien van Plug & Charge en een routeplanner die laadsessies integreert in het navigatiesysteem.

Meer dan voldoende rijplezier

Wij reden met de krachtigste Capri en die AWD-versie is bijzonder vlot te noemen, zeker bij de eerste meters. Het koppel (545 Nm) is onmiddellijk aanwezig, en de lineaire versnelling maakt dat je zelfs op de snelweg nog ‘duwtjes’ voelt bij hernemingen. We hadden in ieder geval geen klagen over de prestaties van deze Capri. De besturing is trouwens licht bij lage snelheden, maar geeft meer gevoel naarmate je sneller rijdt.

Het meest indrukwekkend is misschien de balans tussen prestaties en efficiëntie want zelfs bij een sportief rijgedrag blijft het verbruik onder controle. Wij verbruikten tussen 18 en 21,5 kWh, wat meer dan schappelijk is voor zulk een grote auto. Mits wat inspanning, geraakten we onder ideale omstandigheden net geen 500 km ver. En dat zou nog beter kunnen als de Capri een sterker niveau zou bieden qua regeneratieve remmen. Dat niveau van afremmen blijft eerder beperkt, waardoor je niet echt kan spreken van een zogenaamde one-pedal-drive.

De wegligging en rijeigenschappen zijn naar goede gewoonte afgesteld op de Belgische testsite van Ford in Lommel. We weten uit ervaring dat een Ford doorgaans uitpakt met de betere dynamische eigenschappen, en dat is bij deze Capri niet anders. Naar onze persoonlijke smaak is de ophanging van de Capri wel aan de harde kant. Op een goed wegdek (op de snelweg bijvoorbeeld) blijft het allemaal uitgesproken comfortabel, maar met dwarsrichels en oneffenheden kan de zware Capri minder goed overweg waardoor de ophanging eerder ‘droog’ aanvoelt. Dat mocht wat ons betreft dus iets zachter, maar dat is natuurlijk een kwestie van persoonlijke smaak. Doe zeker een testrit om te zien of deze Ford voldoende comfortabel is voor jou. We lezen trouwens in andere testverslagen dat de tweewielaangedreven versies zachter zouden zijn afgeveerd. We geven het maar mee… In ieder geval is rijplezier altijd gegarandeerd. De Capri voelt niet als een emotieloze computer, maar als een doordachte, op mensenmaat afgestemde machine.

Een laatste klein puntje van kritiek toch; de Capri is uiteraard voorzien van alle nodige veiligheids- en rijhulpsystemen die vaak door de Europese regelgeving zijn opgelegd. De waarschuwing voor het overschrijden van de maximum snelheid is makkelijk uit te schakelen, dat is alvast een pluspunt. Maar meer dan eens werden we op de vingers getikt als zouden we het stuur niet vasthouden. Wat natuurlijk niet het geval was. Maar niet alleen zijnde sensoren nogal onvergeeflijk afgesteld, bovendien gaan bovenop de auditieve waarschuwing ook de vier richtingaanwijzers knipperen, wat er qua waarschuwing toch een beetje over is.

Eindverdict: een elektrische auto met karakter

De Ford Capri EV is geen goedkope marketingtruc maar een auto met een bewuste vette knipoog naar het verleden. Niet meer en niet minder.  Het is een grote (hij oogt echt indrukwekkend als je in de rij geparkeerd staat), stijlvolle en functionele cross-over met een eigen smoelwerk. Hij biedt een uitstekend rijbereik, prima prestaties én een subtiel vleugje nostalgie. Wel jammer dat we binnenin net iets te veel VW-onderdelen zien.

De Capri is ook verrassend betaalbaar met prijzen vanaf 46.450 euro voor de basisversie (die je beter links laat liggen), over 50.450 euro voor de betere keuze met de beste autonomie, tot 57.450 euro voor de krachtigste variant.