Test Dacia Sandero Eco-G 120 AT: het wordt alleen maar beter

De facelift van de Dacia Sandero mag dan misschien niet zo heel erg veel om het lijf hebben, het is alvast een goede gelegenheid om uit te zoeken waarom het model zo populair is.

En populair, dat is een understatement want de Sandero was in 2025 de meest verkochte particuliere auto in Europa. Ook bij ons is het model een gigantisch succes; in Wallonië is het zelfs de best verkochte auto op de markt. Begrijpelijk, want de Sandero is met zijn lengte van 4,08 meter al multi-inzetbaar en zijn basisprijs van 12.990 euro kent simpelweg geen concurrentie.

Budgetauto

Meestal spreken we pas op het einde van een artikel over de prijs, maar bij de Dacia Sandero is dat nu net het belangrijkste argument waar klanten naar kijken. En het goede nieuws bij de facelift is wel dat de prijzen stabiel zijn gebleven. Hier en daar zijn er te verwaarlozen verschillen naar beneden of naar boven, maar dat heeft dan vooral te maken met kleine wijzigingen qua uitrusting.

Nu goed, staar je vooral niet blind op die aanvalsprijs van 12.990 euro, want daarvoor krijg je slechts de SCe 65 in basistrim. Met amper 67 pk en een uitrusting waarbij je zelfs airco moet ontberen, is dat een versie die je liever links laat liggen. Dan ga je beter voor de tweede motorisatie, de TCe 100 van 101 pk, en dan liefst in het tweede uitrustingsniveau Expression. Daar betaal je dan 15.890 euro voor, wat nog altijd een habbekrats is als je de prijzen van concurrenten bekijkt. In die Expression uitvoering krijg je dan al voldoende uitrusting met onder andere (manuele) airco, een middenarmsteun, elektrische ramen rondom, deurgrepen in koetswerkkleur, in de diepte regelbaar stuurwiel en mistlichten vooraan.

Nieuwe motor, 1.590 km rijbereik

Voor deze test kozen we de nieuwe Eco-G 120 motorisatie met een 1,2-liter driecilinder turbomotor van 120 pk, een winst van 20 pk tegenover de Sandero pré facelift. Hét bijzondere aspect is wel dat deze motor altijd op zowel benzine als LPG kan rijden. Dat betekent ook dat je twee tanks krijgt: een benzinetank van 50 liter en daarbovenop een LPG-tank van 40 liter. Vertrek je met twee volle réservoirs, dan kom je in de Sandero Eco-G 120 maar liefst 1.590 km ver. Van enige laad- of tankstress is dus geen sprake.

Al moet het gezegd dat je je misschien wel afvraagt waar je tegenwoordig nog LPG kan tanken. Dat blijkt nog wel mee te vallen, en bovendien ben je niet verplicht om de LPG-tank vol te gooien. Je kan ook enkel op benzine rijden, al zal je portemonnee daar niet beter van worden. Op LPG rijden bespaart je namelijk al gauw 50 tot 60% in brandstofkost. Je verbruikt weliswaar iets meer, maar LPG is beduidend goedkoper dan benzine. Switchen tussen rijden op benzine of LPG doe je trouwens middels een knop links van het stuurwiel. Van die overschakeling merk je niets. Geen schokken, geen trillingen, precies zoals het hoort.

Geen sportieve roeping

Wij gingen op pad met de Sandero Eco-G 120 die als enige ook met een automatische versnellingsbak kan worden uitgerust. Het betreft dan een versie met 6 versnellingen en een dubbele koppeling die in de praktijk weliswaar soepel schakelt, maar soms ook kan twijfelen tussen welke versnelling te kiezen. Dat is een klein minpuntje dat zich gelukkig enkel manifesteert bij een sportieve rijstijl, iets waar de Sandero zich eigenlijk niet toe geroepen voelt. Ga je voor een gezapige maar vlotte rijstijl, dan kwijt de automatische 6-bak zich prima van zijn taak. Voor het eerst krijgt de automaat ook schakelflippers achter het stuur.

Een sportief rijgedrag gaat trouwens ook gepaard met een hoger geluidsniveau dat in de cabine dringt. In dat geval moet je rekening houden met het typische driecilindergeluid dat prominent op de voorgrond treedt. Maar ook hier: wie voor de rustige aanpak kiest zal merken dat de Sandero helemaal niet rumoerig is.

Volwasssen

Wat valt er verder te zeggen over het rijgedrag van de vernieuwde Sandero? Simpel, dat ie eigenlijk alles gewoon heel netjes en goed doet. We bekijken het natuurlijk ook vanuit het standpunt dat we hier met een budgetauto te maken hebben, maar eigenlijk kan je dat maar uit weinig dingen afleiden. De besturing is meer dan voldoende communicatief, de ophanging biedt een prima comfort en de stoelen (die we kennen uit heel wat Renault-modellen) omsluiten het lichaam prima. Echt begeesterend wordt het rijgedrag nooit, maar dat mag je ook niet verwachten. Gebruik je de Sandero als doordeweekse chauffeur, dan zal je er een prima partner in vinden die zelfs uitgesproken volwassen aanvoelt. Enkel het motorvermogen vonden we bij momenten aan de krappe kant, al kan dat gevoel ook te maken hebben doordat we laatste tijd wel erg verwend worden met tal van koppelrijke elektrische testwagens.

Functioneel

Wat opvalt is dat de Sandero nog steeds een gerieflijke en bruikbare auto blijft. Je beschikt over een voldoende ruime koffer van 372 liter, die je nog kan uitbreiden tot een flinke 1.152 liter. Je vindt ook her en der voldoende aflegvakjes voor kleine spullen en er zijn ook USB-C poorten aanwezig voor de videogames van de kinderen. Die zitten achterin ook meer dan voldoende ruim voor lange ritten. Ook volwassenen zul je niet al te veel horen klagen op de achterbank, al blijft de Sandero natuurlijk wel een compacte auto uit het B-segment. Dat wil zeggen dat het plaatsaanbod prima is (zelfs aan de ruime kant voor het segment), maar dat je er niet meer naar het zuiden van Frankrijk zult bollen met vier volwassenen en bagage.

Conclusie

De facelift van de Sandero blijft redelijk beperkt met kleine design-aanpassingen en enkele nieuwe uitrustingen zoals de GSM inductielader, een automatische schakeling voor de grootlichten, elektrisch inklapbare buitenspiegels en de multiview camera. En ook op veiligheidsvlak zijn er nieuwe items zoals de vermoeidheidsensor en de snelheidswaarschuwing die je makkelijk met één druk op de ‘my safety’-knop kan uitschakelen. Wil je trouwens een meer avontuurlijke Sandero? Dan kies je natuurlijk voor de Stepway die dankzij zijn opsmuk een pak stoerder voor de dag komt.

Onze testrit wijst alvast uit dat de auto niet meer nodig heeft om weer helemaal te overtuigen. Hij grijpt daarbij naar het gekende Dacia-recept dat nog steeds een ruim publiek aanspreekt. En door het model niet té ingrijpend te wijzigen, blijft ook de restwaarde van de uitgaande versie gewaarborgd. Dat is trouwens alweer een onverwachte troef van de Sandero; kijk maar eens wat je nog betaalt voor een degelijk tweedehands exemplaar. Zijn er eigenlijk nog redenen om niet voor de Sandero te kiezen?