Het was all over the news deze week. Citroën heeft 28.000 eigenaars van een Citroën C3 of DS3 opgeroepen om niet langer met de auto te rijden wegens ernstig gevaar. Heb je zo’n model dat gebouwd is tussen 2009 en 2018, dan kan je met het chassisnummer bij de hand op de website van Citroën checken of je voertuig betrokken is.
Waar gaat dit over?
Vorige week was er een incident in Frankrijk, waarbij een vrouw overleed aan verwondingen veroorzaakt door een airbag van haar Citroën. Bij een ongeluk zou er bij de ontplooiing van de airbag, een soort van ontploffing kunnen gebeuren waarbij ook metaaldeeltjes vrijkomen. Het jammerlijk ongeval heeft ertoe geleid dat Citroën nu niets meer aan het toeval wil overlaten, en auto’s met zulk risico uit het verkeer haalt om meteen te voorzien van een nieuwe (foutloze) airbag.
De airbag-saga is trouwens niet nieuw, en eigenlijk al zo’n 10 jaar aan de gang. Concreet gaat het over airbags van de Japanse toeleverancier Takata en er zijn meerdere merken betrokken. Andere merken zoals Honda, VW, BMW en Tesla hebben ook al voertuigen teruggeroepen ter herstelling van het plofkussen. De Japanse fabrikant van de defecte airbags is intussen trouwens failliet.
Imagoschade
Dat dit verhaal weinig goed doet aan het imago van Citroën, dat spreekt voor zich. En je kan terecht de bedenking maken dat de hele communicatie best wel sneller en efficiënter op gang had kunnen komen. Daarin heeft moederhuis Stellantis zich dus flink verslikt. Maar om nu in één adem te zeggen dat alle Citroëns slecht zijn, dat is absoluut een brug te ver. Een constructeur als Stellantis weet maar al te goed dat betrouwbaarheid en klantentevredenheid, twee essentiële aspecten zijn om klanten op langere termijn aan zich te binden. Dat hoorden we trouwens recent nog van DS CEO Xavier Peugeot, in de marge van de eerste test van de DS Numéro 8.
Vergis je niet: terugroepacties is iets waar zowat alle merken mee geconfronteerd worden. Een auto is en blijft een mechanische machine, en die kunnen defecten hebben. Dat gebeurt bij Franse merken, maar ook bij Aziatische fabrikanten of bij de Duitse premiums. Al moet het wel gezegd dat Citroën de laatste tijd vrij veel in de klappen deelt, met ook problemen rond hun Pure Tech motoren of AdBlue tanks. Waar een merk zich in kan onderscheiden is in de aanpak rond de oplossing. Stellantis had de terugroepactie weliswaar al op gang getrokken in de Zuiderse landen, waar de warmte een bepalende factor zou zijn op de airbags. Maar intussen is duidelijk geworden dat een uitbreiding van de terugroepactie richting heel Europa, onafwendbaar is. Daar moet Stellantis wel lessen uit trekken.
Citroën kopen?
Wie nu een aankoop overweegt van een nieuwe of tweedehands Citroën, hoeft alvast niets te vrezen. ’t Is te zeggen, die loopt niet méér risico op mechanische problemen of terugroepacties dan bij andere merken. Wel denken we dat Citroën er goed aan zou doen om de garantie op hun modellen uit te breiden, om zo het consumentenvertrouwen te herstellen. Wie een nieuwe Citroën koopt heeft vandaag 2 jaar algemene garantie, en dat zou best wat meer mogen zijn.
