Liefhebbers van pure rijbeleving of klassieke auto’s zullen er misschien hun slaap niet voor laten, maar voor Volkswagen is de nieuwe generatie lichte bedrijfswagens van cruciaal belang. De Transporter, al jaren een begrip in de LCV-wereld, krijgt een opvolger die zich richt op zowel professioneel gebruik als personenvervoer. Het resultaat is een breed en soms zelfs overweldigend aanbod.
Volkswagen speelt al decennia een hoofdrol in het segment van lichte bedrijfsvoertuigen. In 2024 verkocht het merk in Europa zo’n 400.000 exemplaren, waarvan maar liefst een kwart Transporters. Cijfers die sommige merken met hun volledige personenwagenaanbod nog niet halen. VW behandelt dit segment dan ook niet als bijzaak. De roots van dit succesverhaal gaan terug tot eind 1949, toen de allereerste ‘Bulli’ – een naam die ondertussen legendarisch is – werd onthuld. Toen al presenteerde VW meerdere varianten: bestelwagens, een combi en een busje. Die filosofie van keuzevrijheid en flexibiliteit is gebleven.
Samenwerking met Ford: één basis, twee karakters
De nieuwe Transporter deelt z’n technische basis met de Ford Transit – een product van een gedeelde ontwikkeling waarbij Ford het voortouw nam. Toch heeft VW meer dan zijn eigen stempel kunnen drukken. De ervaring die het merk door de jaren heen opdeed, is dan ook duidelijk voelbaar. Ondanks de gedeelde architectuur hebben beide modellen hun eigen identiteit. Aan de voorzijde is de Transporter onmiskenbaar een VW: met verfijnde koplampen en een herkenbare styling, zeker bij de Caravelle-versie voor personenvervoer. Daar verbindt een kunststof band de koplampen, wat het design dichter bij dat van een MPV brengt.
Achteraan zijn de verschillen subtieler, wat bij bestelwagens geen verrassing is – daar primeert nu eenmaal functionaliteit boven stijl. Toch oogt de Transporter fris en professioneel, met net genoeg VW-DNA om zich van z’n Ford-broer te onderscheiden. Binnenin treffen we duidelijke Ford-invloeden, vooral aan de lay-out van het dashboard. Gelukkig is het stuur onmiskenbaar VW, inclusief het logo. De stoelen zitten uitstekend en het digitale instrumentencluster en het grote infotainmentscherm zorgen voor een moderne rijervaring. De afwerking is voor een bedrijfsvoertuig bovengemiddeld goed.
Toch is niet alles perfect. Er is her en der opbergruimte in het interieur aanwezig, maar niet altijd even goed bereikbaar. Zo is er een grote aflegruimte bovenaan het dashboard, maar daarvoor moet je erg ver reiken. En handige plekken voor kleine spullen zoals je telefoon zijn er niet in overvloed.
Ruimte en inzetbaarheid: grote troef
Waar de Transporter echt in uitblinkt, is zijn bruikbaarheid. Je kan kiezen uit meerdere lengtes en hoogtes. De standaardversie (NWB) is 5,05 meter lang en biedt tot 5,8 m³ laadruimte. Ga je voor de langere versie (LWB) van 5,45 meter, dan krijg je tot 9 m³ volume en ruimte voor 3 meter lange objecten. Zelfs een europallet past zonder problemen via de zijdelingse schuifdeur – en een tweede deur is optioneel. Het laadvermogen varieert tussen 1.038 kg (elektrisch) en 1.326 kg (diesel), afhankelijk van de motor. De dieselversie mag tot 2,8 ton trekken; elektrisch kan er tot 2,3 ton aan de haak – indrukwekkend voor een EV.
Drivetrains: van klassiek tot volledig elektrisch
De motorenlijn is verrassend ruim en homogeen. De beproefde 2.0 TDI (van Ford-origine) is er met 110, 150 of 170 pk, met manuele versnellingsbak of 8-trapsautomaat. De elektrische variant beschikt over een 83 kWh accu (64 kWh bruikbaar), gecombineerd met een motor van 136, 218 of 286 pk. Een plug-in hybride met CVT komt in 2025: 232 pk en een elektrische actieradius van 60 km. De volledig elektrische Transporter haalt tot 357 km rijbereik.
Wat de Transporter trouwens uniek maakt in vergelijking met de Ford Transit, is de mogelijkheid om te kiezen voor een pick-up met dubbele cabine – enkel bij VW verkrijgbaar. Ook vierwielaandrijving is beschikbaar, wat het aanbod nog veelzijdiger maakt.
Rijervaring van een personenwagen
Tijdens onze test bleken vooral de diesels een comfortabele indruk te maken. De geluidsisolatie is top, de motor stil en krachtig, en de automaat blinkt uit in souplesse. Het onderstel zorgt voor een stabiel rijgedrag dat niet moet onderdoen voor dat van een personenwagen. De elektrische versie voelde soms wat stug aan, maar dat lag wellicht aan het ontbreken van lading. De draaicirkel van de korte versie is met 11,9 meter bijna identiek aan die van een gewone auto – ideaal in de stad.
