Heb je net als wij ook wel een beetje heimwee naar het tijdperk waarin coupés bij heel wat automerken mee het mooie weer maakten? Dat was ook lang het geval bij Volkswagen, met verschillende generaties van de Scirocco en ertussen ook eventjes de Corrado. Misschien is een natte lentedag dan wel hét moment voor een terugblik.
Met de nieuwe en dus ‘herboren’ Prelude telt het Honda-gamma eindelijk weer een coupé. In afwachting dat we ook eens in de geschiedenis van die leuke Japanner duiken, zijn we dus nog eens in de rijke archieven van Volkswagen gaan ‘graven’. In 2024 vierde Volkswagen de 50ste verjaardag van de Golf, dat zal wel geen enkele autoliefhebber met op zijn minst een beetje interesse voor de geschiedenis hebben gemist. Minder bekend is allicht dat de Duitse constructeur in hetzelfde 1974 ook al de Scirocco lanceerde. Die coupé lijkt vandaag een beetje vergeten, ook al kenden de drie generaties van de auto best wel wat succes. Het waren er eigenlijk zelfs vier, al was de tussen 1988 en 1995 aangeboden Corrado toch nog net iets meer dan een Scirocco met een andere naam.
Uit de mode
Coupés zijn net als cabrio’s wat uit de mode geraakt. De zogeheten algemene constructeurs durven ze, op (wat de cabrio’s betreft) gelukkig nog enkele uitzonderingen bij Mazda, Mini en zelfs het Chinese MG na, vaak niet meer bouwen. De vraag naar dat soort speelse(re) auto’s is te klein geworden om de investering in de ontwikkeling ervan nog te verantwoorden. Zelfs bij de Duitse premiummerken is het aanbod de voorbije jaren aanzienlijk kleiner geworden, leuk dus dat net het in Europa al eens (bijna) vergeten Honda met de comeback van de Prelude nu wel nog eens zijn dek durft uitsteken.
Liever (slechts) twee deuren
Er waren echter tijden dat zowat alle merken dat deden en er dan ook een heel grote keuze aan zeg maar ‘betaalbare’ coupés was. We hebben het dan over leuke en vaak fel gegeerde modellen als de Ford Capri, de Opel Manta, de eigenlijk ook al zowat vergeten Renault 15 en 17 (en later de Fuego), de Toyota Celica en nog heel wat ander vergelijkbaar gerief op vier wielen. Zowat elk autogamma telde toen een coupé, bij heel wat merken kwamen ze zelfs in verschillende maten. Stel je voor, er werden er zelfs afgeleid van brave en soms ook wel wat saaie berlines als de Ford Taunus en Opel Record. Het was dan ook een tijd waarin zelfs stads- en compacte familiewagens nog (veel) vaker met twee dan met vier deuren werden gekocht. Ja, waarin er zelfs nog breaks met slechts twee zijdeuren werden gemaakt en functionaliteit en dus gebruiksgemak dikwijls nog onderschikt waren aan esthetische kwaliteiten.
Grootmeester Giorgetto Giugiaro
Maar we wijken af. De Volkswagen Scirocco, daar wilden we het dus over hebben. De ontwikkeling van de eerste coupé met die door een meditterrane wind geïnspireerde naam begon in 1970, zowat gelijktijdig met die van de Golf. Die laatste moest een alternatief voor de technisch echt wel verouderde Kever bieden, de Scirocco kon de fakkel van de evengoed al wat antiek lijkende Karmann Ghia overnemen. De coupé debuteerde op het autosalon van Genève van 1973, met een door Giorgetto Giugiaro ontworpen koetswerk dat niet of nauwelijks liet vermoeden dat hij op een Golf-platform stond. De Scirocco werd in 1974 ook zes maand vroeger gelanceerd, kwestie van al wat voorsprong te hebben als de productie van de Golf werd opgestart. Er waren motoren van 1,1 tot 1,6 liter (en 1,7 liter voor de Amerikaanse markt), met vermogens van amper 50 tot 85 pk. In 1976 werd het aanbod ‘gelukkig’ al uitgebreid met een GTI van 110 pk, alweer zowat een half jaar voor de Golf die extra voornaam beroemd zou maken.
Nummer twee
Die van wat extra kruiden voorziene variant droeg zeker bij tot het succes van de elegante coupé, de Scirocco-teller stond dan ook al op 504.153 verkochte exemplaren toen in 1981 de tweede generatie werd gelanceerd. Die had nu wel een door het eigen Volkswagen-designteam ontworpen koetswerk, maar werd evengoed nog door Karmann in Osnabrück geassembleerd. Hij bood zowel meer zit- als laadruimte, een opvallend uiterlijk kenmerk was de zowat in het midden van de achterruit geplaatste spoiler. Onder de motorkap ging het van 1,3 tot 1,8 liter grote viercilinders, met in het laatste geval desgewenst een vermogen van 139 pk. Naast de manuele vier- en vijfbakken was er voor de topmodellen ook een drietrapsautomaat beschikbaar.
Minder klanten
Het commerciële succes was wat minder groot dan voor de eerste Scirocco-generatie, op de boekhouding in Wolfsburg mochten ze bij 291.497 exemplaren stoppen met tellen. De productie werd beëïndigd in 1992, het Volkswagen-gamma telde toen ook al eventjes de net iets hoger in de markt gepositioneerde Corrado. Die zou het uiteindelijk ook van de Scirocco overnemen, maar raakte tot het einde van zijn carrière zelfs niet meer aan 100.000 exemplaren. Bij liefhebbers van het betere stuurwerk genoot hij nochtans wel van een goede reputatie. De 160 pk sterke G60 met supercharger en vooral de van een 2,9 liter grote en 190 pk sterke zescilinder en ook een aangepaste ophanging voorziene VR6 toonden zich zelfs leuke én efficiënte mini-sportwagens.
Nummer 3
De Corrado was wel (te) stevig geprijsd en de coupémarkt bood toen sowieso al niet meer hetzelfde commerciële potentieel als tijdens de ‘echte’ Scirocco-jaren. In 1995, toen de verkoop nauwelijks nog wat voorstelde, werd de wagen dan ook zonder opvolger uit de catalogus gehaald. Maar het is bekend, ook in de autowereld keert alles of toch heel veel vroeg of laat wel nog eens terug. In 2008 lanceerde Volkswagen dan ook weer een nieuwe coupé. Terug met de naam Scirocco zelfs en met het platform van de Golf V als basis.
Zelfs met dieselmotor
Het wat gedrongen en tegelijk toch wel fraaie koetswerk was door Walter de Silva getekend, naast de voor de hand liggende benzinemotoren kon je de auto ook krijgen met een – echt waar – dieselmotor. De R-variant was natuurlijk de leukste Scirocco, die kwam met een vermogen van 265 en later zelfs 280 pk. Iets bescheidener was de GTS, die had dezelfde motor als de Golf GTI. Volkswagen vond best wel weer wat klanten voor de auto, maar het waren er helaas toch niet genoeg om de ontwikkeling van een opvolger nog te verantwoorden. In 2017 stopte het Scirocco-verhaal opnieuw, deze keer allicht wel definitief.
