Vlaams minister van Mobiliteit Annick De Ridder (N-VA) zet het mes in zinloze trajectcontroles én in het ronduit klantonvriendelijke en over-geregulariseerde kluwen van de autokeuring. Dat verdient een dikke pluim.
Ik beken: er is een periode geweest – weliswaar al een flinke tijd terug – dat ik spontane maagoprispingen kreeg van Annick De Ridder. Vooral op het toenmalige Twitter dreef ze me met haar brutaal geroep en fulminatiegedrag vaak in de gordijnen. Ze zat in die periode weliswaar in een oppositierol, maar qua stijl kon ik me zo ergeren dat een brutale ontvolging van mijn kant de enige oplossing was. Maar nu ze zelf aan de knoppen zit, betrap ik me erop dat ik zowaar fan aan het worden ben van de minister.
Trajectcontroles
De minister van Mobiliteit trekt met één pennentrek de stekker uit maar liefst 70 van de 82 geplande nieuwe trajectcontroles langs verschillende gewestwegen. Enkel op die locaties waar er sprake is van ernstige ongevallenstatistiek worden er alsnog trajectcontroles uitgerold. Volgens Annick De Ridder moeten controles eerlijk, transparant en doelgericht zijn. Vooral dat laatste lijkt ons iets waar iedereen zich in kan vinden. Want waarom zou je permanent controleren op een plek waar geen structureel probleem is? Dan ruikt het al snel naar pestgedrag en geldgewin. Dat is een beetje als flitsen op een zondag aan de schoolpoort waar de zone 30 geldt; het is goed voor de overheidsfinanciën, maar de schoolkinderen zijn er niet veiliger door geworden. Dat er gerichte controles zijn, daar kunnen we ons perfect in vinden. Maar we volgen de minister dat er geen structurele trajectcontrole hoeft te gebeuren als er geen veiligheidsprobleem is. Het stimuleren van de overheidsinkomsten moet niet op de kap van de automobilist.
En uiteraard is dit een moeilijk discussie. Want een maximum snelheid is er in principe om altijd en overal gerespecteerd te worden. Maar willen we nu echt een maatschappij die elke millimeter dat je, soms zonder dat je het zelf beseft, buiten de lijntjes kleurt meteen met harde euro’s bestraft? Wat mij betreft wel als er verkeersslachtoffers mee gemoeid zijn, maar niet als het enkel repressief werkt.
De hegemonie van de autokeuring aan flarden
Een zowaar nog betere beslissing van Annick De Ridder is de grondige hervorming van de regels rond autokeuring en de vaak arrogante houding van de Vlaamse autokeuringscentra. Heb je recent nog eens staan aanschuiven of een afspraak gemaakt voor een keuring? Daar heb je verdorie veel geduld voor nodig. De frustraties van de klanten stapelen zich al jaren op, en voorgangster Lydia Peeters vond niet de daadkracht om de problematiek aan te pakken.
Nauwelijks enkele maanden nadat Annick De Ridder de sleutels van het kabinet in handen heeft gekregen, pakt ze uit met een grondige hervorming waar we met z’n allen alleen maar blij om mogen zijn. Enerzijds worden een pak regels versoepeld (want we waren als vrijwel enige regio veel strenger dan bijvoorbeeld onze buurlanden). De minister trekt daarom de regels grosso modo gelijk met de Europese richtlijnen.
Zo wordt alvast de tweedehandskeuring afgeschaft. En maar goed ook. Wie vandaag een positieve periodieke keuring op zak heeft maar binnen een maand beslist om zijn wagen te verkopen, moest opnieuw naar de keuring. Waanzin en pure geldklopperij, dus weg daarmee. Wie z’n voertuig wil verkopen moet een geldig keuringsbewijs hebben, klaar! Ook de periodiciteit wordt opgetrokken naar een tweejaarlijkse controle, ook voor bestelwagens en lichte vrachtwagens. En hoera, ook voor de controle van je trekhaak hoef je niet langer langs de kassa van de keuringscentra te passeren.
Ook nieuw is het feit dat ook je eigen garage zich zal kunnen laten erkennen als keuringstation. Garages moeten dan uiteraard wel beschikken over de juiste apparatuur en infrastructuur, maar het zal in de praktijk voor de eindklant allemaal veel efficiënter worden. En je bent verlost van de vaak arrogante houding van de Vlaamse keuringscentra die zich wellicht nu in de haren krabben.
Er is nóg werk, mevrouw de minister
Ik moet dus bekennen dat wat mij betreft minister De Ridder alvast een dikke pluim verdient voor de vastberadenheid en de snelheid waarmee ze probleemdossiers aanpakt. Haar stijl is misschien nog altijd niet helemaal de mijne, maar ik hecht meer belang aan de inhoud van het beleid, dan aan de verpakking.
Maar ga nu vooral niet achterover leunen, beste Annick, want er zijn nog dossiers die je aanpak (met de voeten vooruit) verdient. Mag ik er eentje naar voor schuiven? Maak alstublieft komaf met de belachelijk hoge strafmaat voor het gebruik van de gsm in de file. Tijdens het rijden is er geen excuus, maar wie (pakweg onder de 20 km/u) aanschuift op jouw geliefde ring van Antwerpen, moet die nu echt zijn of haar rijbewijs inleveren als die snel een berichtje van zoon- of dochterlief leest? Dat is er toch ver over? Maar laat ik daar een andere keer een boompje over opzetten. Intussen volg ik je al terug. Maar wel op LinkedIn, niet op het schreeuwigere X.
