In 2025 won Doriane Pin (22) de F1 Academy, een racekampioenschap dat als een soort opstapklasse voor vrouwelijke talenten richting – wie weet… – de Formule 1 moet worden gezien. Dit jaar betwist ze de European Le Mans Series, is ze F1-ontwikkelingsrijder voor Mercedes én sinds ook voor Peugeot in het WEC. We spraken de jonge Française in Francorchamps.
De racerij is een wat de weinig sportdisciplines waarin vrouwen aan dezelfde wedstrijden mogen en soms ook effectief deelnemen als mannen. Enkele dames waagden al hun kans in de Formule 1, maar alleen Lella Lombardi slaagde er in 1975 in om een half puntje te scoren in een vroegtijdig gestopte Grote Prijs van Spanje. In de Amerikaanse IndyCar, het uithoudingsracen en met Michèle Mouton ook in de rallysport werden wel al betere resultaten en zelfs successen gescoord, maar de doorstroom van dames naar de top van de autosport blijkt hoe dan ook bijzonder moeilijk. Om daarin wat verandering te brengen, werd enkele jaren terug de F1 Acadamy opgericht. Het enkel voor vrouwen toegankelijke kampioenschap met eenzitters moet hun talenten verder helpen ontwikkelen en de besten onder hen hopelijk ook toelaten het nadien in de Formule 3, Formule 2 en misschien zelfs ooit Formule 1 te kunnen proberen. Vorig jaar werd het kampioenschap gewonnen door Doriane Pin, dat leverde haar naast een ELMS-programma en over enkele weken ook een deelname aan de 24 Uren van Le Mans in de LMP2-categorie al opdrachten als ontwikkelingsrijder bij Mercedes (voor de Formule 1) en Peugeot (voor het uithoudingsracen) op. We laten haar een en ander graag zelf even toelichten.
Dorian, hoe oud was je toen je ‘besliste’ dat je wou gaan racen?
Vier of vijf jaar, toen ik thuis met mijn vader Formule 1-races op televisie begon te volgen. Echt waar, toen wist ik voor mezelf al dat ik autosport wou doen. Ik moest echter nog wachten tot ik negen was om aan kartingwedstrijden te kunnen deelnemen, dat leek me als kind verschrikkelijk lang. Maar zodra ik een eerste keer in een kart zit, werd het zo mogelijk nog wat duidelijker. Dat was mijn ding, nergens anders voelde ik me beter dat op een kartingpiste. De daar beleefde sensaties waren voor mij als kind met niets anders vergelijkbaar, mijn betrokkenheid was dan ook meteen volledig.
Droomde je toen al van Formule 1?
Absoluut, dat zat van in het begin in mijn hoofd. Maar ik keek ook al naar andere disciplines, zoals de 24 Uren van Le Mans en zelfs de rallysport.
Waarom raakt een kind op zo’n jonge leeftijd volledig in de ban van autosport, wat trok je er toen al zo in aan?
De races en de snelheid, dat natuurlijk vooral. Dat auto’s soms tot in de laatste ronde strijd konden leveren, ik vond dat fascinerend. Ik herinner me de wereldtitels van Sebastian Vettel, ik herinner me ook de spannende strijd tussen Nico Rosberg en Lewis Hamilton bij Mercedes in 2016… Mijn vader liet me ook beelden zien van die tussen Alain Prost en Artyon Senna, dus van toen ik nog niet geboren was. Het leek me allemaal zo geweldig dat ik het zelf ook wou gaan doen. Ik weet nog hoe we mijn eerste kart gingen kopen, hoe we die op de vrachtwagen laadden en hoe we ermee naar het circuit reden. Het zijn allemaal zo’n mooie herinneringen, ook met mijn vader die toen mijn mecanicien was.
We maken een flinke sprong in de tijd. Je bent sinds kort ontwikkelingsrijder voor Peugeot in het WEC, wat houdt dat precies in?
Onze samenwerking begon een goede maand geleden. Mijn rol bestaat er vooral in de auto mee te helpen ontwikkelen dus progressie te blijven maken. In de fabriek zal ik veel werk in de simulator doen. Dingen die niet altijd op de piste kunnen worden getest, maar die wel kunnen helpen om de auto daar sneller te maken. Voor mij is dat een enorme opportuniteit. Ik leer de auto en ook het team kennen, met als doel natuurlijk om later ook echt met een Hypercar te kunnen rijden. Op het einde van het seizoen mag ik al zeker deelnemen aan de Rookie Test in Bahrein. In combinatie met ook nog werk op de Formule 1-simulator van Mercedes en mijn deelname aan het ELMS-kampioenschap met het Duqueine Team, waarin we momenteel aan de leiding staan, zorgt het voor een heel druk programma. Maar gelukkig telt een jaar nog altijd 365 dagen (lacht). De focus ligt nu natuurlijk vooral op de European Le Mans Series, daar kan ik echt bewijzen dat ik de snelheid heb om later de overstap naar de Hypercar te maken . Onze categorie winnen in Le Mans, daar gaan we voor.
Wanneer raken zo weinig vrouwen helemaal tot aan de top van de autosport en al helemaal niet meer in de Formule 1?
In de Formule 1 is die top natuurlijk heel smal, in het uithoudingsracen zijn er veel meer auto’s en dus ook beschikbare plaatsen. Maar ook voor de fabrieksteams in die laatste discipline moet je natuurlijk aan heel wat eisen voldoen. Je moet snel zijn en dat ook uren volhouden, je moet een goede technische kennis hebben, je moet de juiste feedback kunnen geven… Het is aan ons vrouwen om te bewijzen dat we ook over die kwaliteiten beschikken, precies daarom is het voor mij nu ook cruciaal dat ik dat als ontwikkelingsrijder kan laten zien. De eerste vrouw in een Hypercar, dat is mijn doel op dit moment.
Voor sommige teams en potentiële sponsors kan het ook om marketingreden misschien wel een goede opportuniteit lijken om een vrouw in haar weg naar de top te helpen. Kan het dan ook wel eens een voordeel worden dat jullie met zo weinig zijn?
Misschien wel, ja. Maar ik denk toch dat we nog altijd bijna dubbel zo hard moeten werken om aan de top te geraken. Racen blijft een echte mannensport, het is nog niet echt of toch niet bij iedereen doorgedrongen dat vrouwen even snel kunnen zijn of toch worden. Maar het is wel aan het veranderen. De interesse voor wat we doen, is echt wel aan het groeien. Hoe dan ook, het is aan ons om de topteams te overtuigen dat we een plaatsje bij hen verdienen. Daarom ben ik ook zo blij met mijn rol bij Peugeot nu.
Je hebt al ervaring met zowel eenzitters als prototypes in het uithoudingsracen. Wat bezorgt je het meeste plezier?
Alles wat racen is, is plezant (lacht). Met uitzondering van natuurlijk de Formule 1 zijn eenzitters wat minder krachtig, maar ze zijn wel lichter. De races met die auto’s zijn ook veel korter. Het vraagt om een andere aanpak. In het uithoudingsracen gaat het natuurlijk ook om prestaties, maar succes hangt van nog een pak meer factoren af. Hoe je met de banden omspringt, hoe je het brandstofverbruik controleert, hoe je omgaat met het verkeer op de piste met ook minder snelle GT-wagens erbij… Maar ik vind het eigenlijk allemaal even leuk.
